Poprawny jest zapis łączny: "niemające". Uwaga! Zapis rozłączny "nie mające" może być poprawny w zdaniach z przeczeniem jak na przykład: "Wygrywać powinny zespoły mające najlepszych zawodników, a nie mające najwięcej pieniędzy". Szanuję osoby niemające problemów z wyrażaniem własnego zdania. Mogły się o to ubiegać osoby niewie. Niepoprawna pisownia. Wyrażenie nie wie zapisujemy oddzielnie. Nie z czasownikami zapisujemy zawsze rozłącznie. Mówi o tym zasada języka polskiego, według której, partykułę przeczącą nie z czasownikami zawsze zapisujemy rozłącznie. Wyjątkiem od tej reguły są czasowniki utworzone od rzeczowników (inaczej rzeczowniki Hcecie czy chcecie to częsta rozterka naszych użytkowników, na szczęście dzięki wizycie w naszym serwisie wiesz już, która z pisowni jest tą poprawną. Znaczna część naszych treści jest wzbogacona o informacje dodatkowe, takie jak hcecie definicja a także nie mniej istotne hcecie zasada pisowni, gdyby jednak powyżej ich zabrakło, a byłaby to dla Ciebie wiedza ważna Wyrażenie nie pobiera zapisujemy oddzielnie. Przykłady poprawnej pisowni: Co więcej, bank nie pobiera opłaty za jego prowadzenie. Za prowadzenie konta bank nie pobiera opłaty miesięcznej. Za dokonanie transakcji Żabka nie pobiera prowizji. nie wielka. Poprawna jest pisownia łączna: "niewielka". To tylko niewielka usterka. Myślę, że mój znajomy mechanik z łatwością się z nią upora. W ten sposób zakończyła się jego niewielka seria zwycięstw. Nie ma się czym przejmować, tak naprawdę to tylko niewielka strata punktowa. Próbowałam czy prubowałam to częsta rozterka naszych użytkowników, na szczęście dzięki wizycie w naszym serwisie wiesz już, która z pisowni jest tą poprawną. . Znaczna część naszych treści jest wzbogacona o informacje dodatkowe, takie jak próbowałam definicja a także nie mniej istotne próbowałam zasada pisowni, gdyby jednak powyżej ich zabrakło, a byłaby to dla Ciebie nie gotowy. Poprawna forma to "niegotowy" zapisywane łącznie. Przykłady: Wydawał się wiecznie niegotowy, zawsze musiałam na niego czekać. Znowu jesteś niegotowy? GTkN. Od lat wydawnictwa poprawnościowe zwracają uwagę na to, że czasownik „posiadać” nie jest synonimem wyrazu „mieć” − Panie pośle, czy posiada pan jakąś wiedzę na temat odwołania prezesa PKN Orlen? – pyta znana dziennikarka telewizyjna. – Nie, nie posiadam żadnej wiedzy, chociaż bardzo bym chciał – odpowiada parlamentarzysta. − A może jest pan poseł w posiadaniu jakichś dodatkowych informacji o działaniu służb specjalnych − nie daje za wygraną prowadząca program. Usłyszany kiedyś fragment rozmowy przywołuję nie bez powodu. Pokazuje on bowiem dobitnie, jak łatwo (za łatwo) przenikają do języka dziennikarzy, a tym samym polszczyzny ogólnej, pewne zwroty czy powiedzenia stworzone na własny użytek przez polityków. Chodzi mi o czasownik posiadać, który wystąpił tu w połączeniu z rzeczownikiem wiedza, i wyrażenie być w posiadaniu. Gdyby dziennikarka miała na myśli jakąś rozległą wiedzę posła (bo np. byłby on specjalistą w jakiejś dziedzinie, znał się na czymś jak mało kto), to istotnie mogłaby w ten sposób zapytać. Ale ona chciała otrzymać odpowiedź na najprostsze pytanie, czy poseł coś w ogóle wie o nieprawidłowościach w Orlenie. Dlaczego więc nie posłużyła się zwykłą formą czasownikową wie? Bo sformułowanie posiadać wiedzę wydaje się (nie tylko tej pani) wytworniejsze, bardziej eleganckie, pasujące do sytuacji (jesteśmy w studiu telewizyjnym). Ale to błędne mniemanie… Od lat wydawnictwa poprawnościowe zwracają uwagę na to, że czasownik posiadać nie jest synonimem wyrazu mieć. Tego pierwszego można użyć w wyłącznie w odniesieniu do czegoś, co przedstawia dużą wartość materialną i co ma się na własność, np. Posiada się majątek, dom), a zatem nie powinno się go łączyć z nazwami rzeczy drobnych, zwykłych oraz rzeczownikami abstrakcyjnymi. Śmiesznie więc brzmią takie przykładowo wypowiedzi: Nie posiadam brody, wąsów, nadwagi; Nie posiadam natchnienia do nauki; Nie posiadam żadnych nowych wieści itp. We wszystkich tych zdaniach o wiele sensowniej było zastosować odpowiednią formę czasownika mieć i powiedzieć bądź napisać Nie mam brody, wąsów, nadwagi; Nie mam natchnienia do nauki; Nie mam żadnych nowych wieści. Z pewnością jednym z powodów występowania (ponad miarę) w języku Polaków czasownika posiadać jest to, że od mieć nie da się utworzyć ani imiesłowu, ani rzeczownika (niemożliwe są przecież formy miany i mienie − ten drugi wyraz znaczy ‘dobytek’). Dlatego w tym wypadku trzeba się podeprzeć wyrazami posiadany, posiadanie, ale stąd już, niestety, krok do nagannego mówienia czy pisania Posiadam bilet tramwajowy; Posiadam wenę do nauki; Posiadam wieści na ten temat bądź Byli w posiadaniu piłki; Był w posiadaniu dokumentów; Była w posiadaniu akcji firmy (zwrot być w posiadaniu uznaje się za germanizm im Besitz sein). MACIEJ MALINOWSKI

nie wiedza jak sie pisze